Kablosuz İletişim Temelleri: 2G
2G
1G’de ne yapıyorduk? Analog haberleşme ile her kullanıcı için frekans modülasyonlu kanallar ayırıyor ve ses sinyali doğrudan iletiyorduk.
2G ile birlikte bu analog sinyalleri sayısal temsillerle ifade edip bu sayısal temsilleri iletmenin çok daha verimli olduğu görülüyor ve sayısal haberleşme kullanılıyor. Bu sayısal temsiller, aşağıdaki görselden görüleceği üzere1, sürekli bir sinyalden (örneğin ses) belirli aralıkla alınan örneklerin ayrık bir dizi hâlinde tutulması ile elde ediliyor.
İşte 1G’den 2G’ye geçişte gezgin iletişim açısından böyle devrimsel bir gelişme var. Üstelik 2G ile birlikte sadece ses sinyallerini değil metinleri de iletebilir hâle geliniyor: (ilk SMS).
Böylece, 1990’ların başında 2G ortaya çıktı (sayısal haberleşmenin başlangıcını ise telgraf üzerinden Mors alfabesi ile iletişime kadar götürebiliriz), veri iletim hızı 300 kbps’a kadar çıkabiliyordu.
2G’nin Getirdikleri
- 2G ile farklı çoklu erişim metodları (zaman bölümlü çoklu erişim, kod bölümlü çoklu erişim) kullanıldı ki bu da verimi artırdı.
- Ayrıca analog frekans modülasyonu yerine daha gelişmiş sayısal modülasyon tipleri kullanıldı.
- Artık şifreleme yapılabilir hâle gelmişti. Daha doğrusu, şifreleme 2G ile birlikte standartlaştırılabilecek kolaylığa kavuştu. PEki 1G’de şifreleme neden daha zordu? Çünkü 1G tamamen analogtu, yani dümdüz ses sinyalini iletiyorduk bu ses sinyalini şifrelemek frekans karıştırma gibi yöntemler var ise de bu işlem özel donanım gerektiriyor.
- Sayısal haberleşmenin bir diğer avantajı ise hata bulma ve düzeltme.
- Yeni bir servis eklendi: SMS. Yani sesin üzerine metin de kablosuz iletime dâhil edildi.
https://www.youtube.com/watch?v=OBcCZkCf-OI ↩︎